De gaten in de zorg ‘dichtrijden’

Cilia Freriks – de Leeuw wordt omringd door vier mantelzorgende kinderen. Thomas en Dorinda wonen het dichtst bij en zijn er het snelst voor acute zaken zoals een tv of afstandsbediening die het ‘ineens’ niet meer doet of wanneer Cilia een ongelukje heeft gehad. Bart woont het verste weg in Borne onder Almelo. Hij doet de administratie. Alle post wordt voor hem in een la gelegd. Meestal komt hij op vrijdagavond, blijft een nachtje slapen, neemt de papieren door en gaat met zijn moeder op stap. ’Maarten is de meest luie’, zegt zijn moeder, ‘hij rijdt me altijd een beetje rond.’ Dorinda zorgt naast acute hulp voor de vrouwenspullen. Een lekker luchtje, nieuw ondergoed, make-up, dat soort dingen.

Cilia woont nu een klein jaar in de Annenborch in Rosmalen in een appartement met een eigen slaapkamer, douche en keukentje. Het is van allerlei gemakken voorzien met knoppen waarmee de deur opengaat, het licht aan- en uitgeschakeld wordt en de zonwering omlaag en omhoog gaat.

Ze is één van elf kinderen van Johannes de Leeuw, dijkgraaf en burgmeester van Alphen, bekend door zijn manhaftig optreden begin vorige eeuw tijdens de overstromingen van de Maas.  Een voornaam en sterk geslacht. Dat neemt niet weg dat Cilia de jaren begint te voelen, haar lichaam wil niet meer wat zij wil. Maar, ‘ik wil pas dood als mijn kleinkind is geboren, dat heb ik met Antonius afgesproken.’  De heilige Antonius is een grote vriend. Als Cilia iets kwijt is, roept ze hem aan en met succes. Zo vond ze haar verloren trouwring terug in de vriezer, die lag keurig voor haar klaar op een pakje boter.

De zorg in de Annenborch is goed. Vooral de oudere medewerkers snappen het, vindt Cilia. Zoals die ene die weet dat hij haar een plezier doet met het ’s-avonds inschenken van een Martini voordat hij zelf naar huis gaat. Thomas: ‘Wij rijden vooral de gaten in de zorg dicht. We zorgen voor de was en de boodschappen. We melden reparaties, dat soort zaken. Via WhatsApp maken we afspraken wie van ons met Cilia op stap gaat. De ene keer naar een modeshow, koersbal bevalt ook goed, net als op een terrasje zitten.’ Thomas zelf is al een paar keer met zijn moeder op de duo-fiets erop uit geweest, een enorm succes. ‘Prachtig, prachtig’, vindt Cilia het. Buiten komen en anderen mensen zien is belangrijk. Cilia trekt zich wat terug, ze gaat ook niet zo vaak naar beneden naar het restaurant. ‘Nee’, beaamt Cilia, ‘als ik ergens aan tafel wil gaan zitten, zeggen ze dat de stoel bezet is.’ Het is een vreemde gewaarwording dat ouderen elkaar kunnen buitensluiten.

‘We boffen dat we met zijn vieren zijn, we kunnen alles verdelen’, antwoordt Thomas op de vraag of hij het mantelzorgen veel vindt. ‘Het is dat ik er op attent werd gemaakt dat ik er eentje ben, het was anders nooit bij me opgekomen.’

Rosmalen
Cilia, 86 jaar
Dorinda, 51 jaar
Thomas, 45 jaar
Maarten, 49 jaar
Bart, 50 jaar