Alles voor haar schoonmoeder

‘Ik doe zoveel. Bijna ieder dag ben ik in Goezate in Werkendam bij mijn schoonmoeder. Ik ga niet op vakantie naar het buitenland want ze is een vrouwtje van de dag, ik heb er geen moeite mee’. Jolanda Bats is gek op haar. ‘Ze heeft veel meegemaakt, is verschillende keren ernstig ziek geweest en toch blijft ze altijd positief.’

Voorzichtig haalt ze haar schoonmoeder overeind en zet haar in de rolstoel zodat ze kan eten. ‘Het is lasagne. Pas op, het is bloedheet hoor, zelfs het bord is warm. Het toetje is voor straks, zal ik het aan de kant zetten? Is dat makkelijker?’

‘Als ik er ben is het eigenlijk al goed. Ik zoek op mijn mobiel André Rieu op en we luisteren samen. Ik doe de was, help haar met douchen als het nodig is, ga met haar wandelen in de rolstoel. Ze ziet met haar ene oog niks en met het andere 20 procent. Onderweg vraagt ze mij weleens waar we langskomen, of het klopt dat er hoge gebouwen staan en dan vertel ik haar erover. Ze kan genieten van de geur van pas gemaaid gras.’ Het sigaretje dat Jolanda buiten voor haar opsteekt maakt het af.

‘Tot voor kort was mijn schoonmoeder iedere zondag bij ons. Dat gaat niet meer, we hebben niet zo’n hoge wc en ze wordt onrustig. De structuur in Goezate is prettig.’

‘Tegenwoordig wordt de familie gevraagd om te helpen. Ik vind dat heel normaal. Voor mij is het geen opgave. Een ouder kan wel tien kinderen grootbrengen en een kind zou geen ouder kunnen verzorgen in zijn laatste dagen?’ Dat is een ingewikkeld punt, blijkt in het gesprek. Veel kinderen zijn door de zorg voor hun thuiswonende ouders vaak moe en uitgeput. Het is voor hen een verlichting als hun vader of moeder is opgenomen en ze even niet meer hoeven te zorgen. Iedere situatie is weer anders.

Jolanda moet ook weleens huilen om de zorg. ‘De zusters moeten alles in de computer zetten en hebben daardoor minder tijd voor de mensen, daarvoor zijn ze de zorg niet ingegaan. Heel triest.’

‘Jolanda is een gouden schoondochter’, mengt haar schoonmoeder zich in het gesprek. ‘Er is geen betere, ze doet alles voor me en is altijd vriendelijk.’

‘Ik haal met mijn schoonmoeder in wat ik met mijn eigen moeder gemist heb. Doordat ik een schipperskind was en op het internaat zat zag ik haar weinig. Als ik terug moest trok ik de knopen van mijn vaders overhemd. De tijd met mijn moeder erna was kort omdat ze op jonge leeftijd overleed.’

Werkendam, Zorgcentrum Goezate, Riethorst Stromenland
Mia Bats, 93 jaar
Jolanda Bats, 54 jaar